Zobacz hasło bryka w Wikisłowniku
Bryka – rodzaj wozu podróżnego krytego płótnem. Znany w Polsce w okresie od XVI do XIX wieku, pospolity zwłaszcza na kresach wschodnich.
Linijka - oryginalna polska konstrukcja powozowa. Lekki, jednokonny, czterokołowy pojazd z deską, na której siedzi się okrakiem.
Tramwaj gazowy to pojazd szynowy komunikacji miejskiej, wynaleziony i eksploatowany pod koniec XIX i na początku XX wieku.
Tramwaj gazowy miał za zadanie zastąpić tramwaj konny w miastach nie dysponujących elektrycznością. Napęd stanowił silnik zasilany gazem ziemnym lub świetlnym. Tramwaje tego typu charakteryzowały się wysoką zawodnością oraz niską mocą silników, uniemożliwiającą sprawną komunikację w przypadku wzniesień terenu.
Tramwaje gazowe eksploatowane były m.in. w Wielkiej Brytanii (Neath, Lytham St Annes - tu tramwaje gazowe działały najdłużej na świecie - do 1920), Niemczech (Dessau), a także na terenie obecnej Polski (Jelenia Góra).
Miejski transport zbiorowy
Miejski transport drogowy
omnibus • autobus • trolejbus
Miejski transport szynowy
tramwaj konny • tramwaj parowy • tramwaj gazowy • tramwaj benzynowy • tramwaj elektryczny • szybki tramwaj • tramwaj dwusystemowy • premetro • metro • SKM
Miejski transport wodny
prom miejski • tramwaj wodny
Phaéton - francuski termin, wywodzi się od syna Heliosa, greckiego boga Słońca, oznacza typ nadwozia z otwartym dachem z dwoma siedzeniami. Na początku XX wieku termin stosowany zamiast baquet. W latach 30. był synonimem amerykańskich nazw convertible sedan i convertible phaéton. Dla pojazdów z czterema siedzeniami stosowano określenie double phaéton.
Zobacz też
- Dual cowl
Typy nadwozi samochodów osobowych
współczesne
coupé • dual cowl • fastback • hatchback • kabriolet • kombi • kombivan • liftback • limuzyna • mikrovan • minivan • pick-up • roadster • sedan • targa • van
historyczne
baquet • barchetta • brek • convertible • fordor • landaulet • phaéton • runabout • spider • torpedo • tourer/touring • tudor • vis-à-vis
Kolebka - pojazd konny rozpowszechniony wśród polskich warstw wyższych w XVI wieku. Jego podstawowym elementem było zawieszone na rzemiennych pasach pudło, w którym zasiadali podróżni. Pudła kolebek często ozdabiano np. drogimi tkaninami lub kobiercami. Zwyczaj ten znany był m.in. Mikołajowi Rejowi, który opisał „owe rozliczne, a dziwnie przyprawne kolebki z wywieszonymi kobiercy, z altembasowymi wezgłowiami, ze szkarłatnymi poponami, z pozłocistymi lewki.
Od XVII wieku wśród magnaterii kolebki zaczęto zastępować karetami i karocami.
Zobacz też
- transport i podróże w I Rzeczypospolitej
Bibliografia
- Łoziński W. „Życie polskie w dawnych wiekach”, rozdział czwarty: “Dom i świat“, część III, s. 246, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974
- Praca zbiorowa pod redakcją Andrzeja Chwalby “Obyczaje w Polsce“, część II: Czasy Nowożytne, rozdział 1.5 (Podróżowanie i transport s. 126), Wydawnictwo PWN, 2005, ISBN 83-01-14253-7
Najtyczanka, nejtyczanka (od niem. Neu-Titschein, obecnie Nový Jičín) to rodzaj czterokołowego, pojazdu konnego, często resorowanego, z nadwoziem wyplatanym, niekiedy z budą, używanego na Kresach Wschodnich w XIX wieku i na początku XX wieku.
Bibliografia
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych, PWN, Warszawa 2005, ISBN 83 01 12365 6
Linki zewnętrzne
Leżajka – polskie określenie karety podróżnej, która była przystosowana do spania podczas jazdy.
Lektyka - środek transportu lądowego do przemieszczania się na nieduże odległości jednej lub dwóch osób, noszony przez tragarzy bądź zwierzęta juczne (basterna). Lektyki znane są od czasów starożytnych. Lektyki transportowały również wielu papieży do czasu pontyfikatu Jana Pawła I. Obecnie nie jest przez nich już używana.
Zobacz też
- basterna
- soliterka
Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Lektyka
Zobacz hasło lektyka w Wikisłowniku
Zobacz hasło bryka w Wikisłowniku
Bryka – rodzaj wozu podróżnego krytego płótnem. Znany w Polsce w okresie od XVI do XIX wieku, pospolity zwłaszcza na kresach wschodnich.
