Wolant (fr. wolant) - środek transportu, rodzaj powozu bez budy (ochrony przed deszczem), z kozłem składanym lub bez kozła, znany od XIX wieku.
Linki zewnętrzne:
Wolant (fr. wolant) - środek transportu, rodzaj powozu bez budy (ochrony przed deszczem), z kozłem składanym lub bez kozła, znany od XIX wieku.
Linki zewnętrzne:
Żółte bryczki pomiędzy Sahlenburgiem a wyspą Neuwerk
Bryczka - czterokołowy pojazd konny, lekki, odkryty, resorowany, od XVIII wieku często używana w Polsce, na wsi w celach gospodarczych i komunikacji, w zachodniej Europie była pojazdem podróżnym.
Aktualnie bryczki używa się głównie w celach turystycznych.
Ford Model T - przykład nadwozia typu torpedo
Torpedo to najpopularniejszy typ nadwozia w latach 1910-1930. Zastąpił double phaétony. Kabina miała gładkie płaszczyzny. Górna krawędź boków i drzwi stanowiła prawie prostą, poziomą linię. Dach był miękki, składany, jednak nie dawał żadnej osłony po bokach kabiny.
Natomiast z przodu przymocowano go do ramki przedniej szyby, z tyłu na stałe do nadwozia, a napinało się go za pomocą specjalnego pałąka mocowanego mniej więcej pośrodku nadwozia.
Przykładowe modele
Typy nadwozi samochodów osobowych
współczesne
coupé • dual cowl • fastback • hatchback • kabriolet • kombi • kombivan • liftback • limuzyna • mikrovan • minivan • pick-up • roadster • sedan • targa • van
historyczne
baquet • barchetta • brek • convertible • fordor • landaulet • phaéton • runabout • spider • torpedo • tourer/touring • tudor • vis-à-vis
Najtyczanka, nejtyczanka (od niem. Neu-Titschein, obecnie Nový Jičín) to rodzaj czterokołowego, pojazdu konnego, często resorowanego, z nadwoziem wyplatanym, niekiedy z budą, używanego na Kresach Wschodnich w XIX wieku i na początku XX wieku.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kolasa lub k o l a s k a - to gospodarski wóz transportowy, o drewnianych osiach, bez resorów, znany powszechnie na Rusi i Kresach od XVI-XIX wieku.
Kolasą nazywano też lekki odkryty pojazd w typie bryczki ale resorowany, używany w Polsce w XVIII i XIX w. (zwany też kolebką).
Bibliografia
Zobacz też:
Tramwaj gazowy to pojazd szynowy komunikacji miejskiej, wynaleziony i eksploatowany pod koniec XIX i na początku XX wieku.
Tramwaj gazowy miał za zadanie zastąpić tramwaj konny w miastach nie dysponujących elektrycznością. Napęd stanowił silnik zasilany gazem ziemnym lub świetlnym. Tramwaje tego typu charakteryzowały się wysoką zawodnością oraz niską mocą silników, uniemożliwiającą sprawną komunikację w przypadku wzniesień terenu.
Tramwaje gazowe eksploatowane były m.in. w Wielkiej Brytanii (Neath, Lytham St Annes - tu tramwaje gazowe działały najdłużej na świecie - do 1920), Niemczech (Dessau), a także na terenie obecnej Polski (Jelenia Góra).
Miejski transport zbiorowy
Miejski transport drogowy
omnibus • autobus • trolejbus
Miejski transport szynowy
tramwaj konny • tramwaj parowy • tramwaj gazowy • tramwaj benzynowy • tramwaj elektryczny • szybki tramwaj • tramwaj dwusystemowy • premetro • metro • szybka kolej miejska
Miejski transport wodny
prom miejski • tramwaj wodny
Wolant (fr. wolant) - środek transportu, rodzaj powozu bez budy (ochrony przed deszczem), z kozłem składanym lub bez kozła, znany od XIX wieku.
Linki zewnętrzne:
Vis-à-vis to typ nadwozia o bardzo prostej konstrukcji, prawie zawsze z odkrywanym dachem. Pasażerowie siedzą twarzami do siebie. Jako pojęcie - naprzeciw, naprzeciwko.
Typy nadwozi samochodów osobowych
współczesne
coupé • dual cowl • fastback • hatchback • kabriolet • kombi • kombivan • liftback • limuzyna • mikrovan • minivan • pick-up • roadster • sedan • targa • van
historyczne
baquet • barchetta • brek • convertible • fordor • landaulet • phaéton • runabout • spider • torpedo • tourer/touring • tudor • vis-à-vis
Lando spacerowe w roli fiakra przed katedrą św. Szczepana w Wiedniu
Lando, znany od XVIII w. otwarty powóz czterokołowy, dwu- lub czterokonny, z czterema miejscami dla pasażerów i z podwyższonym siedzeniem z przodu dla powożącego.
Dwa jednakowe siedzenia pasażerów umieszczone są naprzeciw siebie. Charakterystyczny dla lando jest półkolisty kształt, w którym dolna krawędź drzwi jest najniższym punktem korpusu pojazdu. Lando wyposażone jest w rozkładaną na dwie części (przód i tył) budę na zawiasach, tworzącą po zamknięciu dach z oknami po bokach. Na zewnątrz pojazd obijany jest najczęściej czarną, lakierowaną skórą.
Pojazd został skonstruowany w XVII w. w znanej z produkcji karet, niemieckiej miejscowości Landau (stąd nazwa). Początkowo używany jako pojazd dworski głównie w Niemczech i w Anglii, a w XIX i na początku XX w. jako reprezentacyjny i wyjazdowy pojazd miejski. Współcześnie można w niektórych miastach spotkać lando w charakterze fiakra.
Zobacz też
Faeton - fantazyjny sportowy z początku XIX w. czterokołowy pojazd konny ciągnięty przez jednego lub parę koni z przesadnie dużymi kołami i bardzo lekkimi resorami oraz niewielkim pudłem. Szybki ale niebezpieczny swą nazwą nawiązywał do mitycznego Faetona i jego tragicznego powożenia rydwanem słońca.