Kolebka - pojazd konny rozpowszechniony wśród warstw wyższych zwłaszcza w XVI wieku. Jego podstawowym elementem było zawieszone na rzemiennych pasach pudło, w którym zasiadali podróżni. Pudła kolebek często ozdabiano np. zasłonami z drogich tkanin lub kobiercami. Zwyczaj ten znany był m.in. Mikołajowi Rejowi, który opisał „owe rozliczne, a dziwnie przyprawne kolebki z wywieszonymi kobiercy, z altembasowymi wezgłowiami, ze szkarłatnymi poponami, z pozłocistymi lewki.”
Od XVII wieku wśród magnaterii kolebki zaczęto zastępować karetami i karocami.
Zobacz też
- transport i podróże w I Rzeczypospolitej
Bibliografia
- Łoziński W. „Życie polskie w dawnych wiekach”, rozdział czwarty: “Dom i świat“, część III, s. 246, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974
- Praca zbiorowa pod redakcją Andrzeja Chwalby “Obyczaje w Polsce“, część II: Czasy Nowożytne, rozdział 1.5 (Podróżowanie i transport s. 126), Wydawnictwo PWN, 2005, ISBN 83-01-14253-7
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1969.